Tira da páxina

DÍA DA PAZ E DA NON-VIOLENCIA

2012-01-26T04:47:00.000-08:00

Sadako y las mil grullas de papel

Como facer unha grúa de papel

Outro curso máis

2011-11-18T04:02:00.000-08:00

Boas!
Outro curso máis (e xa van catro) o club de lectura "Tira da páxina" inicia a súa andaina.
Outro curso máis (e xa van catro) o club de lectura "Tira da páxina" ofrécevos a oportunidade de compartir cos vosos compañeiros e compañeiras unha das vosas afeccións máis queridas, a da lectura.
Os libros están a esperar por nós, están desexando abrirse para nós, queren revivir para nós. Porque só cando unha moza ou un mozo comeza a ler as primeiras palabras dun libro, este cobra vida.

Na nosa biblioteca hai moitos libros durmidos, quen quere espertalos?

A mansión dos murmurios

2011-03-11T03:14:00.000-08:00

O cómic A mansión dos murmurios é a tradución ao galego do primeiro volume dunha serie creada para o mercado francés polo guionista David Muñoz (Madrid, 1968) e o dibuxante Tirso Cons (Pontevedra, 1969), coloreada por Javi Montes (A Coruña, 1975).

Temos nesta obra o arranque dun guión que mistura fantasía e anacos de realidade: transformacións monstruosas, mansión recóndita e misteriosa, experimentos nazis, corredores secretos, guerra...unha intriga que procede dun remoto pasado e que avanza nunha atmosfera pechada e inquedante.

Este é o volume inicial, se vos gusta...haberá que esperar para resolver o misterio.

Por Venecia e cos cruzados

2011-01-21T03:17:00.000-08:00

Na nosa lectura de O segredo de Marco Polo podemos camiñar con Marco polas ruelas de Venecia e trazar case que un mapa ben feitiño da cidade do século XIII.
Sabedes o que é a acqua alta? É un fenómeno que se produce na cidade dos canais e que consiste no asolagamento das partes máis baixas da urbe. Sucede, polo xeral, polas mareas altas e de primavera. Un dos puntos máis baixos da cidade é a Praza de San Marcos, desde onde Marco observa á súa querida Naia ao comezo da novela, así que esta praza é unha das zonas que se asolaga con frecuencia.

Acqua alta en Venecia

Moitos dos barcos que saen da Venecia de Marco diríxense a Terra Santa. Son os barcos que se dirixen ás Cruzadas. As Cruzadas foron unhas campañas militares que se desenvolveron entre os séculos XI e XIII contra os musulmáns para a recuperación de Terra Santa (actuais Israel e Palestina).

Canta historia aprendemos con Marco!

A ruta das marabillas

2011-01-14T02:47:00.000-08:00

O veneciano Marco Polo emprendeu a finais do século XIII unha viaxe fascinante cara Oriente. En compañía do seu pai Nicolò e o seu tío Maffeo, Marco Polo percorreu miles de quilómetros por ásperas sendas e desertos. Tras chegar á corte do poderoso Gran Khan, Marco Polo púxose ao seu servizo e tivo así a oportunidade de coñecer boa parte de China, un país cheo de riquezas, pintorescos homes e animais prodixiosos.
Cando Marco Polo regresou a Venecia despois de vintecinco anos, os seus compatriotas apenas creron tantas marabillas como el lles describía.

Loreena McKennitt- Marco Polo

Historia de Marco Polo

Ruta da seda

Venecia

Again and again

2010-12-02T11:08:00.000-08:00

Aquí estamos de novo! O club de lectura Tira da páxina abre novamente as súas portas neste curso 2010-2011 con máis ganas que nunca de ler e disfrutar coa lectura.

Énchenos de ledicia que este proxecto que cumple xa tres anos continúe tirando da páxina. A principal novidade deste curso é o cambio na periodicidade dos encontros: este ano reunirémonos todos os venres no 2º recreo na Biblioteca escolar. Soan campás de renovación na nosa biblioteca, para empezar contamos cunha mesa redonda ideal para vernos as caras todos os meses.

Tras o primeiro chamamento (eo, eo!) alí acudiron Antía, David e Marta para amosar a todo o mundo que neste instituto se le...e como! Agardamos que o grupo crezca ao longo das vindeiras semanas e se non é así...NON PASA NADAAA!

A nosa primeira lectura é O segredo de Marco Polo, do vigués Francisco Castro. Seguiremos os pasos do protagonista pola Venecia do século XIII, perderémonos polas súas ruelas laberínticas en busca da liberdade e amaremos canda el (canto, tanto) á bela principessa. Ademais, coñeceremos as famosas aventuras de Marco Polo, que nos levarán ata Oriente a coñecer ao Gran Khan.

A lúa grande e chea defórmase no seu reflexo sobre as augas turbias de Venecia. Así está tamén o corazón de Marco. Turbio e enluxado. Porque coma as augas sempre emporcalladas daquela que chaman a Cidade Serena, o seu corazón non é hoxe transparente nin brilla coa forza que se lle presupón á súa mocidade en teoría chea de vida, nin coa enerxía que se espera dun soldado novo no mellor da vida...

Consultas de amor

2010-06-14T11:59:00.001-07:00

Os membros do club fixeron de menciñeiros e curandeiras nunha xornada na que entregaron aos seus compañeiros receitas de amor. Apostados na planta baixa do instituto compatiron os seus saberes milenarios para aliviar os variados males de amor.

Que un precisaba dicir "Quérote"? Pois eles sabían que lle ofrecer! Que outro sentía bolboretas no estomago? Pois eles dábanlle a poción máxica! Que alguén necesitaba esquecerse dun antigo amor? Pois tamén tiñan un potingue para iso!

Aquí tedes algunhas das súas receitas. Xa sabedes, os medicamentos hai que usalos baixo prescripción médica e seguindo coidadosamente as indicacións. Os caramelos tamén axudaron a baixar a inxestión!

DOLENCIA: Non sei como dicir QUÉROTE...
RECEITA:

Voz sen verbas:
silencio.
Mar sen auga:
deserto.
Sol sen raios:
misterio.
Luz sen brillo:
coitelo.
Man sen man:
un berro.
Dor sen laios:
o tempo.
Eu sen ti:
inferno.
(Antonio García Teijeiro)

DOLENCIA: Non sei como dicir ADEUS...
RECEITA:

Non coidarei xa os rosales
que teño seus, nin os pombos;
que sequen, como eu me seco,
que morran, como eu me morro.
(Rosalía de Castro)

DOLENCIA: Estou tola de amor...
RECEITA:

Pensar que ti estás tamén nesta noite
Na outra banda do silencio
E agardar que esvare paseniño a lúa
Dos teus ollos ós meus beizos
Latexando tremulamente no abismo
Ficaremos.
(Ana Romaní)

DOLENCIA: Non sei o que é o amor...
RECEITA:

O amor foi
un trallazo moi forte
que rompeu a
ventá. E quedou rota
para sempre. Eu limpei
do chan
os cristais. Corteime
con eles
en tódolos dedos.
(Lupe Gómez)

A sesión tamén serviu para difundir a obra dun novo poeta novísimo que dará moito que falar, Ramón Romero Nogueira.

DOLENCIA: Non sei como dicir QUÉROTE...
RECEITA:

TARAREAA DE NOVO!
E quédanos tempo e días e choros.
Quédannos días de vento e de vida.
Aínda hai tempo de caricias eternas,
bafaradas de vello
e apertas intensas.
Multitude de vistas aos teus ollos
son o que agardono fin dos meus soños.
Camiño inseguro.
Sentado na dura pedra
agardas por min.
A túa eterna nena.

Seguimos a ler

2010-06-14T11:58:00.002-07:00

La Ciudad de las Bestias, Isabel Allende.

Alexander Cold é un rapaz americano de quince anos que parte ao Amazonas coa súa avoa Kate, xornalista especializada en viaxes. A expedición intérnase na selva en busca dunha estrana bestia xigantesca. Ao carón da súa compañeira de viaxe, Nadia Santos, e un centenario chamán indíxena, Alex coñecerá un mundo sorprendente.

Esta novela da chilena Isabel Allende faranos vivir aventuras inesquecíbeis e apreciar o valor da natureza. Misterio, ecoloxía, amizade...que máis podemos desexar? Que a historia continúe? Feito! Esta é a primeira parte da triloxía "Las memorias del Águila y el Jaguar" que se completa con El reino del dragón de oro e El bosque de los pigmeos, libros que tamén podedes atopar na biblioteca escolar.

As bruxas, Roald Dahl.

Un rapaz queda orfo mentres pasa as vacacións en Noruega. A partir de aí vivirá coa súa avoa sempre e con ela irá aprendendo canto hai que saber das bruxas. Xuntos han de enfrontarse coa terrible Asociacións de Bruxas de Inglaterra reunidas no Congreso Anual baixo a apariencia de mulleres normais que celebran unha convención nun hotel. O gran empeño das bruxas é exterminar aos nenos.

Cando remates de ler esta novela non poderás esquecer a tenra relación que manteñen Danny e mais a súa avoa e quizais, só quizais, poderás afirmar que "Habelas hainas"...

Na biblioteca do centro poderás atopar outros libros do fabuloso Roald Dahl: Matilda, Charlie e fábrica de chocolate, Boy (relatos de infancia) e outros máis.

Logo do club

2010-06-14T11:58:00.001-07:00

O noso club precisaba dun logotipo e que mellor que foran os alumnos do instituto os que o crearan, verdade? Así que a través da convocatoria dun concurso, recibimos varias propostas e tras unha preselección por parte dun xurado composto por profesores do centro, a decisión final a tomaron os membros do club.

Este é o logo oficial e o seu autor é Manuel Mata, alumno de 2º de Bacharelato Artístico.

Novas lecturas

2010-06-14T11:55:00.000-07:00

Los hijos del trueno, Fernando Lanana e J. M. Almárcegui.

Gerencia Nacional de Enseñanzas Intelectuales vén de decidir coller polos cornos o problema do fracaso escolar e así as aulas de todos os institutos do país deberán contar, en todo momento, con vintedous estudiantes, ni máis nin menos. O alumnado sobrante será destinado, con obrigatoriedade, aos recén creados "Institutos Remanentes". Inesperadamente, nun deses centros coincide un insólito grupo que, lonxe de asumir o papel de "fracasados por decreto", chegará a poñer patas arriba á mismísima Gerencia Nacional.

Esta é unha novela para escachar da risa, irónica e sarcástica, unha crítica en toda regra ao sistema educativo que fará as delicias dos que queiran ler entre liñas.

Porque todos poderíamos formar parte dunha clase deses "fracasados", fagámonos escoitar!

30 de Xaneiro: Día Escolar da Paz

2010-01-24T11:54:00.001-08:00

O día 30 de Xaneiro celébrase o Día Escolar da Paz e da Non Violencia. Durante esta tempada podedes disfrutar na biblioteca dunha selección de lecturas relacionadas co tema. Hai libros que vos falarán de lugares próximos a vós, achegándonvos situacións moi cotiás coas que convivides, tales como a inmigración. Outros libros transportaranvos a lugares máis alonxados, como Palestina, Alemania, Kosovo ou Arxentina, para falarvos de conflictos bélicos que marcaron a historia contemporánea. Se vos interesa a Guerra Civil ou reflexionar sobre a alienación, tamén encontraredes as vosas páxinas no andel do club de lectura.

* O paredón, Jean Paul Sartre.
* Señor das moscas, William Golding.
* A revolta dos animais, George Orwell.
* ¡Vémonos en Kosovo!, Ana Expósito Valle.
* La canción de Shao Li, Marisol Ortiz de Zárate.
* Saboreando el cielo. Una infancia palestina, Ibtisam Barakat.
* Maus, Art Spiegelman.
* Irmán do vento, M. Lourenzo González.

* Búscame en África, Blanca Álvarez.
* A lei da rúa, Susan E. Hinton.
* Cita en Berlín, Isolde Heyne.
* La aventura de Saíd, Josep Lorman.
* Tristes armas, Marina Mayoral.
* Nun lugar chamado guerra, Jordi Sierra i Fabra.
* Los girasoles ciegos, Alberto Méndez.
* A historia de Ana, Urs M. Fiechtner.
* Un mundo feliz, Aldous Huxley.
* Rapaces de Dublín, Jean Claude Alain.

Seguimos tirando da páxina

2010-01-17T12:41:00.000-08:00

O curso 2009-2010 comezou hai xa un trimestre e con el a actividade do noso club. Tardamos un pouco en reactivar o blog, pero aquí estamos, Ano novo, vida nova!

Este curso contamos con máis tiradores de páxinas, o que supón unha ledicia enorme. Agora mesmo están a funcionar dous grupos, un de 1ESO e outro de 2ESO que en total suman case vinte rapaces e rapazas. Non é marabilloso?

No primeiro trimestre, o grupo de 1ESO leu La sombra del gato y otros relatos de terror, de Concha López Narváez e Usha, de María Reimóndez.

O de 2ESO leu La hija de la noche, de Laura Gallego e La aventura de Saíd, de Josep Lorman.

Antes do Nadal puxemos en marcha un concurso para crear o logotipo do club. En breve o xurado comunicará o seu fallo e pronto Tira da páxina terá o seu propio logo. Que nervios!

Vémonos! Buscade entre as páxinas dun libro, só no máis fermoso de todos nos atoparedes!

O curso chega ao seu fin

2009-06-30T07:08:00.000-07:00

O curso chega ao seu fin e comezan as vacacións de verán, un tempo preciosísimo para ir á praia, saír coa familia, compartir cos amigos, andar sen présa. Ademais o verán é un tempo ideal para a lectura: un libro sempre connosco que se encha de area, que se roce coa herba, que se dobre co vento, que se gaste co uso.

A última sesión do club foi fermosa e rebuldeira. Houbo comentarios sobre La emperatriz de los etéreos, marcapáxinas lindísimos (agasallo da última Xornada de Clubs de Lectura celebrada en Santiago), pinciñas multicolores e moitos caramelos para o noso fin de festa.

Grazas a todos os membros do club polo voso entusiasmo, pois semana a semana fixéchedes real iso de que ler é un pracer e grazas a todos os colaboradores, de maneira especial ao mestre Miguel, que compartiu connosco moitas sesións.

Pasade un moi bo verán!

Que estamos a ler?

2009-06-02T10:42:00.000-07:00

La Emperatriz de los Etéreos, de Laura Gallego García, é o libro que temos entre mans. O momento do inicio, acariñamos a portada, ulimos as páxinas, comezamos a ler...

"Cuentan que más allá de los Montes de Hielo, más allá de la Ciudad de Cristal, habita la Emperatriz en un deslumbrante palacio, tan grande que sus torres más altas rozan las nubes, y tan delicado que parece creado con gotas de lluvia. Dicen que la Emperatriz es tan bella que nadie puede mirarla a la cara sin perder la razón; dicen también que es inmortal y que lleva miles de años viviendo en su palacio, en el Reino Etéreo, un lugar de maravilla y misterio que aguarda a todos los que son lo bastante osados como para aventurarse hata él. Allí, en el palacio de la Emperatriz, no existe el sufrimiento, ni se pasa frío, y no es necesario comer, porque nunca se tiene hambre..."

La ley de la calle

2009-05-16T09:56:00.005-07:00

As pandillas marcando territorio...

La ley de la calle foi escrito pola escritora estadounidense Susan E. Hinton (Tulsa, Oklahoma, 1950). Cando tiña 17 anos acadou a fama co seu libro Rebeldes, que sería traducido inmeditamente a moitos idiomas e convertido en película por Francis Ford Coppola. La ley de la calle, a súa segunda obra, tamén foi levada ao cine por Coppola, obtendo un éxito semellante á anterior. Outras obras desta autora son Tex e Esto ya es otra historia.

A acción de La ley de la calle desenvólvese nos suburbios dunha cidade estadounidense, onde Rusty James, o protagonista, intenta defender a súa posición como líder do grupo nun mundo de pandillas e pelexas e con añoranza dun tempo que xa non existe. Rusty James admira profundamente ao Chico da Moto, un personaxe enigmático, ao que quere parecerse.

Quen dixo medo?

2009-05-16T09:56:00.003-07:00

Tira da páxina decidiu homenaxear o mestre do terror Edgar Allan Poe no bicentenario do seu nacemento (1809-1849), deixándolle un lugar privilexiado no seu espazo da biblioteca escolar.

Se te atreves a ler algúns dos seus contos...pincha aquí:

http://www.ciudadseva.com/textos/cuentos/ing/poe/eap.htm

Quen dixo medo?

Siniestras amadas, Jack Mircala

Tres cuentos de Poe en b/n, Xavier Besse

El gato negro y otros cuentos, Luis Scafati (ilustrador)

Xunto coas obras de Poe, tamén poderás atopar na estantería obras de terror doutros autores que te producirán...calafríos...

Coraline, Neil Gaiman

Los mitos de Cthulhu , H. P. Lovecraft e outros autores

A volta do parafuso, Henry James

Charla-coloquio

2009-05-16T09:56:00.001-07:00

Con motivo do Mes das Letras (abril-maio 2009), os membros de Tira da páxina deron unha charla aos seus compañeiros de 1ESOA para falarlles do club e contarlles o que facían nas sesións. Reunidos en círculo na biblioteca escolar, foron un por un desgranando todos os secretos desta nosa asociación: quen somos, por que Tira da páxina, onde nos reunimos, cando, que facemos, que libros limos... O coloquio rematou coa entrega dunhas enquisas preparadas por Carla para coñecer, por unha banda, a súa opinión e por outra, para saber se alguén se quería unir ao club. O fin de festa foron uns caramelos, a parte máis doce da actividade!

Grazas a esta actividade, Tira da páxina conta agora con catro novos membros: Paloma, Sara, Melanie e Pablo. A familia medra!

Expositor de cómics

2009-05-16T09:55:00.003-07:00

O noso espazo da biblioteca énchese agora de moreas de cómics. A lectura de A mansión dos Pampín abriunos o apetito!

Estes son algúns dos cómics que podedes atopar na biblioteca escolar:

Maus, Art Spiegelman

La montaña mágica, Jiro Taniguchi

Calvin y Hobbes, Bill Watterson

Quiéreme bien. Unha historia de maltrato, Rosalind B. Penfold

Os lobos de Moeche, Manel Cráneo

De profundis, Miguelanxo Prado

Os amigos de Archimboldo Roque, Jacobo Fernández

A mansión dos Pampín

2009-05-16T09:55:00.001-07:00

Esta casa é unha ruina!

Miguelanxo Prado (A Coruña, 1958) é un dos autores españois máis respetados internacionalmente, sendo a súa obra de maior repercusión a multipremiada Trazo de Tiza (1992). Afeccionado á pintura e á lectura dende novo, Miguelanxo Prado descubriu o cómic e interesouse polo medio aos 20 anos (impresionado por autores como Moebius e Sergio Toppi), abandoou os estudios de arquitectura e decide adicarse profesionalmente á historieta, iniciando unha traxectoria nas revistas de cómics para adultos dos 80, publicando tamén no semanario de cómic de humor El Jueves. Durante os 90 deseña personaxes para TV (como o Xabarín para a TVG ou a serie de animación de Men in Black producida por Steven Spielberg). Dende 1998 é tamén director de Viñetas desde o Atlántico, o Salón de Cómica que se celebra cada verán na Coruña. En 2003 foi escollido por Neil Gaiman para participar na novela gráfica colectiva The Sandman: Endless Nights. En 2005 realiza a súa primeira incursión no mundo do cine con De profundis.

A mansión dos Pampín (2005) foi un álbum de encargo enmarcado dentro da iniciativa "Proxecto Terra". Trátase dun proxecto do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia que presenta materiais en diferentes soportes e formatos para promover a incorporación da arquitectura na Educación Secundaria. [Info: http://www.guiadelcomic.com/autores/miguelanxo-prado.htm]

Palabras de ida e volta

2009-05-16T09:53:00.002-07:00

Tira da páxina mandoulle un correo a María Reimóndez para comentarlle que estabamos a ler o seu libro e que nos estaba a gustar moito. Ela tivo a amabilidade de contestarnos así:

ola ana e integrantes do club de lectura:

moitas grazas polo teu/voso correo, que me chega sempre cunhas semanas de atraso polo sistema de envíos da biblioteca virtual. alédame moito saber que estades lendo usha e que vos está gustando. para min é un pracer ver que os libros se manteñen vivos grazas ás persoas, sobre todo mozas, que dedican tempo a ler. porque ler contribúe tamén a facer un mundo mellor, porque fai que nos poñamos na pel allea e pensemos sobre o mundo a través doutros ollos, que era o que pretendía eu con usha, traspasar a miña experiencia de traballo e vida na India ás mozas e mozos da miña terra e da miña lingua. por iso espero que sigades lendo moitos libros, sobre todo en galego, que vos abran os ollos a tantas cousas e vos permitan viaxar sen vos mover do sitio! graciñas por compartir o que escribo e espero atoparvos novamente nas páxinas, creando un mundo mellor entre todas e todos.

moitas apertas

maría reimóndez

Que bonito, verdade? Moitas grazas a María polo seu cálido saúdo e polas súas palabras!

Unha viaxe dan man de Usha

2009-05-16T09:53:00.001-07:00

Na lectura de Usha contamos cunha colaboración marabillosa, a profesora de música, Susana Suárez, visitounos un día cunha proposta moi divertida.

Púxonos unha canción india e invitounos a botar a cabeza para atrás e pechar os ollos. Mentres escoitábamos a música, foinos guiando coa súa voz polo ceo, por entre as nubes, ata aterrar en India; de pronto, vímonos envoltos en olores e cores que non sentiramos endexamáis. O espertar foi lento, porque a viaxe foi moi fermosa.

Susana falounos tamén dun instrumento tradicional, o sitar. Aquí podedes ver á intérprete Anoushka Shankar co instrumento:

E aquí podedes escoitala, fixádevos ben no son! Non é fantástico?http://www.youtube.com/watch?v=BgCpkduEQ7U

Grazas, Susana!

Usha

2009-05-16T09:51:00.002-07:00

Pum-pum! Cando abrimos a porta, Usha entrou ao club diretamente da India. E sentou entre nós, abriu o bote de chuches e púxose a contar.

María Reimóndez Meilán naceu en Lugo e é tradutora e intéprete de profesión. O seu primeiro libro publicado é Moda Galega (Edicións Positivas, 2002) e no ano 2003 recibiu o premio de novela Mulleres Progresistas de Vigo con O Caderno de Bitácora (Edicións Positivas 2004). Malia a esta incursión recente no panorama literario, María Reimóndez leva escribindo desde que tiña 6 anos, recibiu premios durante a súa mocidade (Rúa Nova, Minerva), é autora de varias obras de teatro e participou en distintos recitais poéticos. Na actualidade colabora con artigos de opinión no xornal A Nosa Terra e a plataforma dixital Vieiros. Igualmente forma parte do grupo de investigación Feminario de Investigación: Feminismos e Resistencias (Teorías e Prácticas) da Universidade de Vigo, onde realiza a súa tese sobre a interacción do Feminismo, Poscolonialismo e a Traducción. María Reimóndez leva traballando en cooperación desde o ano 1994, cando realiza a súa primeira visita a un proxecto de desenvolvemento na India. Despois de novas visitas, principalmente de formación e participación en diversos proxectos, todos na India, funda a ONG Implicadas/os No Desenvolvemento que leva traballando na India desde o ano 1998 e desde 2003 en Etiopía en proxectos de desenvolvemento integral cun claro compromiso pola superación da discriminación de xénero como base do desenvolvemento perdurable. María Reimóndez é tamén fundadora e secretaria da Asociación Galega de Profesionais da Traducción e da Interpretación. [Info: http://www.bvg.udc.es/ficha_autor.jsp?id=MarReim%F31&alias=&solapa=biografia]

Usha chámase en realidade Uxía, é unha rapaza galega que vive coa súa nai na India, perto de Bangalore. Alí vai á escola, fala canarés, xoga coa súa mellor amiga e tamén bota en falta aos seus avós, que están na Galiza. A través dos ollos de Usha, a diversidade cultural e lingüística da India achégase un pouquichiño a nós.

O libro de Usha conta ademáis cunhas magníficas ilustracións de Iván Sende.

Libros de misterio

2009-05-16T09:51:00.001-07:00

O club de lectura é unha actividade da biblioteca que se abre a toda a comunidade escolar. Por esta razón decidimos facernos ver conquistando un lugar estable na biblioteca: unha estantería! Trátase do reducto "Tira da páxina" que empregaremos como expositor de variadas obras literarias relacionadas pola súa temática.

A primeira exposición é de Libros de misterio e detectives. O espírito de Tökland márcanos o camiño!

Aquí tedes unha pequena selección do que podedes atopar na biblioteca:

O misterio do cuarto amarelo, Gaston Leroux.

El sabueso de los Baskerville, Arthur Conan Doyle

Criminal, Xurxo Borrazás.

Antología del relato policial, varios autores.

O caleidoscopio de Tökland

2009-05-16T09:50:00.000-07:00

Unha das probas que teñen que pasar os aventureiros que se adentran no laberinto é a proba do caleidoscopio.

"Gracias al clásico juego de espejos propio de un ingenio de este tipo, piezas de cristal de todos los colores y formas, moviéndose en el extremo opuesto, se multiplicaban simétricamente formando tan portentosas imágenes que, a su lado, hasta los rosetones y vidrieras de las grandes catedrales hubiesen visto en desventaja su belleza. El formidable caleidoscopio estaba dotado de luz propia. [...]

-A partir de ahora, la luz del caleidoscopio irá aumentando lentamente -anunció-. Dentro de tres minutos, o antes, será ya tan cegadora que ningún ojo humano podría resistirla. Mientras pueda usted sostener la mirada, trate de descubrir lo que ocultan las formas movedizas de esta lámpara mágica."

No club de lectura decidimos facer o noso propio caleidoscopio, un caleidoscopio caseiro. Aarón sorprendeunos cun marabilloso traballo, verdadeiramente digno de Tökland. Bravo!

Queres probar a facelo ti? Aquí tes unhas sinxelas instruccións que podes seguir. Ánimo! É divertido!

http://www.ikkaro.com/node/185

Benvidos a Tökland!

2009-05-16T09:49:00.000-07:00

Un saúdo e unha illa como punto de partida.

El misterio de la isla de Tökland, de Joan Manuel Gisbert, é a primeira lectura do club. Este autor catalán (Barcelona, 1949) é un dos grandes expoñentes da literatura infantil e xuvenil do país.

Comezou a traballar cedo e colaborou con distintas editoriais. Viaxou a París para estudar teatro e a o seu regreso publicou o seu primeiro libro, Escenarios fantásticos (1979), que conseguiu o Premio da CCEI. Un ano despois, o seu libro El misterio de la isla de Tökland (1981) obtivo o Premio Lazarillo de creación literaria e figurou na Lista de Honor do Premio Andersen. Foi comparado polos críticos con autores como J.R.R. Tolkien y C.S. Lewis, e consagrou a o seu autor como o máximo expoñente da tendencia fantástica dentro da literatura infantil. A súa seguinte obra, Leyendas del planeta Thamyris (1982), foi declarada en 1983 Libro de Interese Infantil polo Ministerio de Cultura. Con El museo de los sueños (1984) obtivo o Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil. Por La noche del eclipse (1990) foi galardoado co Premio Gran Angular. La voz de madrugada recibiu o Premio Edebé en 1995. Tamén ten conseguido en dúas ocasións o Premio Barco de Vapor.

Nas súas obras, Gisbert desenvolve aventuras que parten da vida cotiá, da que tamén forman parte os soños, para adentrarse no descoñecido. Joan Manuel Gisbert traballa tamén como asesor editorial, imparte cursos sobre a imaxinación fantástica e participa con frecuencia en xornadas e encontros sobre literatura infantil. Realizou tamén guións para televisión.

Algúns dos seus últimos títulos son: Los caminos del miedo (2000), El mensaje de los pájaros (2001, Premio Barco de Vapor), El talismán que vino por el aire (2004), Algo despierta en secreto (2006) ou El bosque de los desaparecidos (2007). [Info: http://es.wikipedia.org/wiki/Joan_Manuel_Gisbert]

Un extravagante científico anuncia a posta en marcha dun inquietante concurso que se desenvolverá na perdida illa de Tökland. Quen será o aventureiro que logrará chegar ao centro do laberinto? Ese ser completo que o consiga recibirá un suculento premio. A ese difícil reto súmase xente variopinta, xente brillante en diferentes áreas: deporte, historia, ciencia...Pero cada un deles termina retirándose...ou desaparecendo. Só a forza dun grupo conseguirá desentrañar o misterio da illa...o misterio da illa de Tökland.

Cortamos a banda!

2009-05-16T09:46:00.000-07:00

Un club de lectura é un grupo de persoas unidas pola afección á lectura. Un club de lectura é un grupo de persoas que se reúnen para compartir o pracer de abrir un libro e somerxerse nas súas páxinas.

O club de lectura do instituto de Carril chámase Tira da páxina e abre as súas portas por primeira vez neste curso 2008-2009.

O primeiro grupo lector está formado por seis rapazas e un rapaz de 1ESOA. Son Uxía, Marta, Carla, Raquel, Cecilia, Charo e Aarón. Arriba esa primeira xeración de tirareiros!

Para sentarte á nosa mesa só tes que traspasar a entrada principal do instituto; coller cara a esquerda; pasar a cafetería de Luly e a biblioteca; xa estás a ver a aula de debuxo, agora viras á dereita e... xa está! Ves unha porta azul? Peta! Máis forte! ...ADIANTE!