Excursión a Pontevedra
Consulta o blog da biblioteca para ver como o pasamos en Pontevedra. Viva o cómic!
Outro curso máis
Boas!
Outro curso máis (e xa van catro) o club de lectura "Tira da páxina" inicia a súa andaina.
Outro curso máis (e xa van catro) o club de lectura "Tira da páxina" ofrécevos a oportunidade de compartir cos vosos compañeiros e compañeiras unha das vosas afeccións máis queridas, a da lectura.
Os libros están a esperar por nós, están desexando abrirse para nós, queren revivir para nós. Porque só cando unha moza ou un mozo comeza a ler as primeiras palabras dun libro, este cobra vida.
Na nosa biblioteca hai moitos libros durmidos, quen quere espertalos?
Outro curso máis (e xa van catro) o club de lectura "Tira da páxina" inicia a súa andaina.
Outro curso máis (e xa van catro) o club de lectura "Tira da páxina" ofrécevos a oportunidade de compartir cos vosos compañeiros e compañeiras unha das vosas afeccións máis queridas, a da lectura.
Os libros están a esperar por nós, están desexando abrirse para nós, queren revivir para nós. Porque só cando unha moza ou un mozo comeza a ler as primeiras palabras dun libro, este cobra vida.
Na nosa biblioteca hai moitos libros durmidos, quen quere espertalos?
A mansión dos murmurios
O cómic A mansión dos murmurios é a tradución ao galego do primeiro volume dunha serie creada para o mercado francés polo guionista David Muñoz (Madrid, 1968) e o dibuxante Tirso Cons (Pontevedra, 1969), coloreada por Javi Montes (A Coruña, 1975).
Temos nesta obra o arranque dun guión que mistura fantasía e anacos de realidade: transformacións monstruosas, mansión recóndita e misteriosa, experimentos nazis, corredores secretos, guerra...unha intriga que procede dun remoto pasado e que avanza nunha atmosfera pechada e inquedante.
Este é o volume inicial, se vos gusta...haberá que esperar para resolver o misterio.
Por Venecia e cos cruzados
Na nosa lectura de O segredo de Marco Polo podemos camiñar con Marco polas ruelas de Venecia e trazar case que un mapa ben feitiño da cidade do século XIII.
Sabedes o que é a acqua alta? É un fenómeno que se produce na cidade dos canais e que consiste no asolagamento das partes máis baixas da urbe. Sucede, polo xeral, polas mareas altas e de primavera. Un dos puntos máis baixos da cidade é a Praza de San Marcos, desde onde Marco observa á súa querida Naia ao comezo da novela, así que esta praza é unha das zonas que se asolaga con frecuencia.
Acqua alta en Venecia
Moitos dos barcos que saen da Venecia de Marco diríxense a Terra Santa. Son os barcos que se dirixen ás Cruzadas. As Cruzadas foron unhas campañas militares que se desenvolveron entre os séculos XI e XIII contra os musulmáns para a recuperación de Terra Santa (actuais Israel e Palestina).
Canta historia aprendemos con Marco!
Sabedes o que é a acqua alta? É un fenómeno que se produce na cidade dos canais e que consiste no asolagamento das partes máis baixas da urbe. Sucede, polo xeral, polas mareas altas e de primavera. Un dos puntos máis baixos da cidade é a Praza de San Marcos, desde onde Marco observa á súa querida Naia ao comezo da novela, así que esta praza é unha das zonas que se asolaga con frecuencia.
Acqua alta en Venecia
Moitos dos barcos que saen da Venecia de Marco diríxense a Terra Santa. Son os barcos que se dirixen ás Cruzadas. As Cruzadas foron unhas campañas militares que se desenvolveron entre os séculos XI e XIII contra os musulmáns para a recuperación de Terra Santa (actuais Israel e Palestina).
Canta historia aprendemos con Marco!
A ruta das marabillas
O veneciano Marco Polo emprendeu a finais do século XIII unha viaxe fascinante cara Oriente. En compañía do seu pai Nicolò e o seu tío Maffeo, Marco Polo percorreu miles de quilómetros por ásperas sendas e desertos. Tras chegar á corte do poderoso Gran Khan, Marco Polo púxose ao seu servizo e tivo así a oportunidade de coñecer boa parte de China, un país cheo de riquezas, pintorescos homes e animais prodixiosos.
Cando Marco Polo regresou a Venecia despois de vintecinco anos, os seus compatriotas apenas creron tantas marabillas como el lles describía.
Loreena McKennitt- Marco Polo
Historia de Marco Polo
Ruta da seda
Venecia
Cando Marco Polo regresou a Venecia despois de vintecinco anos, os seus compatriotas apenas creron tantas marabillas como el lles describía.
Loreena McKennitt- Marco Polo
Historia de Marco Polo
Ruta da seda
Venecia
Again and again
Aquí estamos de novo! O club de lectura Tira da páxina abre novamente as súas portas neste curso 2010-2011 con máis ganas que nunca de ler e disfrutar coa lectura.
Énchenos de ledicia que este proxecto que cumple xa tres anos continúe tirando da páxina. A principal novidade deste curso é o cambio na periodicidade dos encontros: este ano reunirémonos todos os venres no 2º recreo na Biblioteca escolar. Soan campás de renovación na nosa biblioteca, para empezar contamos cunha mesa redonda ideal para vernos as caras todos os meses.
Tras o primeiro chamamento (eo, eo!) alí acudiron Antía, David e Marta para amosar a todo o mundo que neste instituto se le...e como! Agardamos que o grupo crezca ao longo das vindeiras semanas e se non é así...NON PASA NADAAA!
A nosa primeira lectura é O segredo de Marco Polo, do vigués Francisco Castro. Seguiremos os pasos do protagonista pola Venecia do século XIII, perderémonos polas súas ruelas laberínticas en busca da liberdade e amaremos canda el (canto, tanto) á bela principessa. Ademais, coñeceremos as famosas aventuras de Marco Polo, que nos levarán ata Oriente a coñecer ao Gran Khan.
A lúa grande e chea defórmase no seu reflexo sobre as augas turbias de Venecia. Así está tamén o corazón de Marco. Turbio e enluxado. Porque coma as augas sempre emporcalladas daquela que chaman a Cidade Serena, o seu corazón non é hoxe transparente nin brilla coa forza que se lle presupón á súa mocidade en teoría chea de vida, nin coa enerxía que se espera dun soldado novo no mellor da vida...
Consultas de amor
Os membros do club fixeron de menciñeiros e curandeiras nunha xornada na que entregaron aos seus compañeiros receitas de amor. Apostados na planta baixa do instituto compatiron os seus saberes milenarios para aliviar os variados males de amor.
Que un precisaba dicir "Quérote"? Pois eles sabían que lle ofrecer! Que outro sentía bolboretas no estomago? Pois eles dábanlle a poción máxica! Que alguén necesitaba esquecerse dun antigo amor? Pois tamén tiñan un potingue para iso!
Aquí tedes algunhas das súas receitas. Xa sabedes, os medicamentos hai que usalos baixo prescripción médica e seguindo coidadosamente as indicacións. Os caramelos tamén axudaron a baixar a inxestión!
DOLENCIA: Non sei como dicir QUÉROTE...
RECEITA:
Voz sen verbas:
silencio.
Mar sen auga:
deserto.
Sol sen raios:
misterio.
Luz sen brillo:
coitelo.
Man sen man:
un berro.
Dor sen laios:
o tempo.
Eu sen ti:
inferno.
(Antonio García Teijeiro)
DOLENCIA: Non sei como dicir ADEUS...
RECEITA:
Non coidarei xa os rosales
que teño seus, nin os pombos;
que sequen, como eu me seco,
que morran, como eu me morro.
(Rosalía de Castro)
DOLENCIA: Estou tola de amor...
RECEITA:
Pensar que ti estás tamén nesta noite
Na outra banda do silencio
E agardar que esvare paseniño a lúa
Dos teus ollos ós meus beizos
Latexando tremulamente no abismo
Ficaremos.
(Ana Romaní)
DOLENCIA: Non sei o que é o amor...
RECEITA:
O amor foi
un trallazo moi forte
que rompeu a
ventá. E quedou rota
para sempre. Eu limpei
do chan
os cristais. Corteime
con eles
en tódolos dedos.
(Lupe Gómez)
A sesión tamén serviu para difundir a obra dun novo poeta novísimo que dará moito que falar, Ramón Romero Nogueira.
DOLENCIA: Non sei como dicir QUÉROTE...
RECEITA:
TARAREAA DE NOVO!
E quédanos tempo e días e choros.
Quédannos días de vento e de vida.
Aínda hai tempo de caricias eternas,
bafaradas de vello
e apertas intensas.
Multitude de vistas aos teus ollos
son o que agardono fin dos meus soños.
Camiño inseguro.
Sentado na dura pedra
agardas por min.
A túa eterna nena. 
Que un precisaba dicir "Quérote"? Pois eles sabían que lle ofrecer! Que outro sentía bolboretas no estomago? Pois eles dábanlle a poción máxica! Que alguén necesitaba esquecerse dun antigo amor? Pois tamén tiñan un potingue para iso!
Aquí tedes algunhas das súas receitas. Xa sabedes, os medicamentos hai que usalos baixo prescripción médica e seguindo coidadosamente as indicacións. Os caramelos tamén axudaron a baixar a inxestión!
DOLENCIA: Non sei como dicir QUÉROTE...
RECEITA:
Voz sen verbas:
silencio.
Mar sen auga:
deserto.
Sol sen raios:
misterio.
Luz sen brillo:
coitelo.
Man sen man:
un berro.
Dor sen laios:
o tempo.
Eu sen ti:
inferno.
(Antonio García Teijeiro)
DOLENCIA: Non sei como dicir ADEUS...
RECEITA:
Non coidarei xa os rosales
que teño seus, nin os pombos;
que sequen, como eu me seco,
que morran, como eu me morro.
(Rosalía de Castro)
DOLENCIA: Estou tola de amor...
RECEITA:
Pensar que ti estás tamén nesta noite
Na outra banda do silencio
E agardar que esvare paseniño a lúa
Dos teus ollos ós meus beizos
Latexando tremulamente no abismo
Ficaremos.
(Ana Romaní)
DOLENCIA: Non sei o que é o amor...
RECEITA:
O amor foi
un trallazo moi forte
que rompeu a
ventá. E quedou rota
para sempre. Eu limpei
do chan
os cristais. Corteime
con eles
en tódolos dedos.
(Lupe Gómez)
A sesión tamén serviu para difundir a obra dun novo poeta novísimo que dará moito que falar, Ramón Romero Nogueira.
DOLENCIA: Non sei como dicir QUÉROTE...
RECEITA:
TARAREAA DE NOVO!
E quédanos tempo e días e choros.
Quédannos días de vento e de vida.
Aínda hai tempo de caricias eternas,
bafaradas de vello
e apertas intensas.
Multitude de vistas aos teus ollos
son o que agardono fin dos meus soños.
Camiño inseguro.
Sentado na dura pedra
agardas por min.
A túa eterna nena.
Seguimos a ler
Alexander Cold é un rapaz americano de quince anos que parte ao Amazonas coa súa avoa Kate, xornalista especializada en viaxes. A expedición intérnase na selva en busca dunha estrana bestia xigantesca. Ao carón da súa compañeira de viaxe, Nadia Santos, e un centenario chamán indíxena, Alex coñecerá un mundo sorprendente.
Esta novela da chilena Isabel Allende faranos vivir aventuras inesquecíbeis e apreciar o valor da natureza. Misterio, ecoloxía, amizade...que máis podemos desexar? Que a historia continúe? Feito! Esta é a primeira parte da triloxía "Las memorias del Águila y el Jaguar" que se completa con El reino del dragón de oro e El bosque de los pigmeos, libros que tamén podedes atopar na biblioteca escolar.
As bruxas, Roald Dahl.Un rapaz queda orfo mentres pasa as vacacións en Noruega. A partir de aí vivirá coa súa avoa sempre e con ela irá aprendendo canto hai que saber das bruxas. Xuntos han de enfrontarse coa terrible Asociacións de Bruxas de Inglaterra reunidas no Congreso Anual baixo a apariencia de mulleres normais que celebran unha convención nun hotel. O gran empeño das bruxas é exterminar aos nenos.
Cando remates de ler esta novela non poderás esquecer a tenra relación que manteñen Danny e mais a súa avoa e quizais, só quizais, poderás afirmar que "Habelas hainas"...
Na biblioteca do centro poderás atopar outros libros do fabuloso Roald Dahl: Matilda, Charlie e fábrica de chocolate, Boy (relatos de infancia) e outros máis.
Logo do club
O noso club precisaba dun logotipo e que mellor que foran os alumnos do instituto os que o crearan, verdade? Así que a través da convocatoria dun concurso, recibimos varias propostas e tras unha preselección por parte dun xurado composto por profesores do centro, a decisión final a tomaron os membros do club.
Este é o logo oficial e o seu autor é Manuel Mata, alumno de 2º de Bacharelato Artístico.
Novas lecturas
Los hijos del trueno, Fernando Lanana e J. M. Almárcegui.Gerencia Nacional de Enseñanzas Intelectuales vén de decidir coller polos cornos o problema do fracaso escolar e así as aulas de todos os institutos do país deberán contar, en todo momento, con vintedous estudiantes, ni máis nin menos. O alumnado sobrante será destinado, con obrigatoriedade, aos recén creados "Institutos Remanentes". Inesperadamente, nun deses centros coincide un insólito grupo que, lonxe de asumir o papel de "fracasados por decreto", chegará a poñer patas arriba á mismísima Gerencia Nacional.
Esta é unha novela para escachar da risa, irónica e sarcástica, unha crítica en toda regra ao sistema educativo que fará as delicias dos que queiran ler entre liñas.
Porque todos poderíamos formar parte dunha clase deses "fracasados", fagámonos escoitar!
30 de Xaneiro: Día Escolar da Paz
O día 30 de Xaneiro celébrase o Día Escolar da Paz e da Non Violencia. Durante esta tempada podedes disfrutar na biblioteca dunha selección de lecturas relacionadas co tema. 
Hai libros que vos falarán de lugares próximos a vós, achegándonvos situacións moi cotiás coas que convivides, tales como a inmigración. Outros libros transportaranvos a lugares máis alonxados, como Palestina, Alemania, Kosovo ou Arxentina, para falarvos de conflictos bélicos que marcaron a historia contemporánea. Se vos interesa a Guerra Civil ou reflexionar sobre a alienación, tamén encontraredes as vosas páxinas no andel do club de lectura.
* O paredón, Jean Paul Sartre.
* Señor das moscas, William Golding.
* A revolta dos animais, George Orwell.
* ¡Vémonos en Kosovo!, Ana Expósito Valle.
* La canción de Shao Li, Marisol Ortiz de Zárate.
* Saboreando el cielo. Una infancia palestina, Ibtisam Barakat.
* Maus, Art Spiegelman.
* Irmán do vento, M. Lourenzo González.
* Búscame en África, Blanca Álvarez.
* A lei da rúa, Susan E. Hinton.
* Cita en Berlín, Isolde Heyne.
* La aventura de Saíd, Josep Lorman.
* Tristes armas, Marina Mayoral.
* Nun lugar chamado guerra, Jordi Sierra i Fabra.
* Los girasoles ciegos, Alberto Méndez.
* A historia de Ana, Urs M. Fiechtner.
* Un mundo feliz, Aldous Huxley.
* Rapaces de Dublín, Jean Claude Alain.
Hai libros que vos falarán de lugares próximos a vós, achegándonvos situacións moi cotiás coas que convivides, tales como a inmigración. Outros libros transportaranvos a lugares máis alonxados, como Palestina, Alemania, Kosovo ou Arxentina, para falarvos de conflictos bélicos que marcaron a historia contemporánea. Se vos interesa a Guerra Civil ou reflexionar sobre a alienación, tamén encontraredes as vosas páxinas no andel do club de lectura.* O paredón, Jean Paul Sartre.
* Señor das moscas, William Golding.
* A revolta dos animais, George Orwell.
* ¡Vémonos en Kosovo!, Ana Expósito Valle.
* La canción de Shao Li, Marisol Ortiz de Zárate.
* Saboreando el cielo. Una infancia palestina, Ibtisam Barakat.
* Maus, Art Spiegelman.
* Irmán do vento, M. Lourenzo González.
* Búscame en África, Blanca Álvarez.* A lei da rúa, Susan E. Hinton.
* Cita en Berlín, Isolde Heyne.
* La aventura de Saíd, Josep Lorman.
* Tristes armas, Marina Mayoral.
* Nun lugar chamado guerra, Jordi Sierra i Fabra.
* Los girasoles ciegos, Alberto Méndez.
* A historia de Ana, Urs M. Fiechtner.
* Un mundo feliz, Aldous Huxley.
* Rapaces de Dublín, Jean Claude Alain.
Seguimos tirando da páxina
O curso 2009-2010 comezou hai xa un trimestre e con el a actividade do noso club. Tardamos un pouco en reactivar o blog, pero aquí estamos, Ano novo, vida nova!
Este curso contamos con máis tiradores de páxinas, o que supón unha ledicia enorme. Agora mesmo están a funcionar dous grupos, un de 1ESO e outro de 2ESO que en total suman case vinte rapaces e rapazas. Non é marabilloso?
No primeiro trimestre, o grupo de 1ESO leu La sombra del gato y otros relatos de terror, de Concha López Narváez e Usha, de María Reimóndez.
O de 2ESO leu La hija de la noche, de Laura Gallego e La aventura de Saíd, de Josep Lorman.
Antes do Nadal puxemos en marcha un concurso para crear o logotipo do club. En breve o xurado comunicará o seu fallo e pronto Tira da páxina terá o seu propio logo. Que nervios!
Vémonos! Buscade entre as páxinas dun libro, só no máis fermoso de todos nos atoparedes!
O curso chega ao seu fin
O curso chega ao seu fin e comezan as vacacións de verán, un tempo preciosísimo para ir á praia, saír coa familia, compartir cos amigos, andar sen présa. Ademais o verán é un tempo ideal para a lectura: un libro sempre connosco que se encha de area, que se roce coa herba, que se dobre co vento, que se gaste co uso.A última sesión do club foi fermosa e rebuldeira. Houbo comentarios sobre La emperatriz de los etéreos, marcapáxinas lindísimos (agasallo da última Xornada de Clubs de Lectura celebrada en Santiago), pinciñas multicolores e moitos caramelos para o noso fin de festa.
Grazas a todos os membros do club polo voso entusiasmo, pois semana a semana fixéchedes real iso de que ler é un pracer e grazas a todos os colaboradores, de maneira especial ao mestre Miguel, que compartiu connosco moitas sesións.
Que estamos a ler?
La Emperatriz de los Etéreos, de Laura Gallego García, é o libro que temos entre mans. O momento do inicio, acariñamos a portada, ulimos as páxinas, comezamos a ler..."Cuentan que más allá de los Montes de Hielo, más allá de la Ciudad de Cristal, habita la Emperatriz en un deslumbrante palacio, tan grande que sus torres más altas rozan las nubes, y tan delicado que parece creado con gotas de lluvia. Dicen que la Emperatriz es tan bella que nadie puede mirarla a la cara sin perder la razón; dicen también que es inmortal y que lleva miles de años viviendo en su palacio, en el Reino Etéreo, un lugar de maravilla y misterio que aguarda a todos los que son lo bastante osados como para aventurarse hata él. Allí, en el palacio de la Emperatriz, no existe el sufrimiento, ni se pasa frío, y no es necesario comer, porque nunca se tiene hambre..."
La ley de la calle
As pandillas marcando territorio...La ley de la calle foi escrito pola escritora estadounidense Susan E. Hinton (Tulsa, Oklahoma, 1950). Cando tiña 17 anos acadou a fama co seu libro Rebeldes, que sería traducido inmeditamente a moitos idiomas e convertido en película por Francis Ford Coppola. La ley de la calle, a súa segunda obra, tamén foi levada ao cine por Coppola, obtendo un éxito semellante á anterior. Outras obras desta autora son Tex e Esto ya es otra historia.
A acción de La ley de la calle desenvólvese nos suburbios dunha cidade estadounidense, onde Rusty James, o protagonista, intenta defender a súa posición como líder do grupo nun mundo de pandillas e pelexas e con añoranza dun tempo que xa non existe. Rusty James admira profundamente ao Chico da Moto, un personaxe enigmático, ao que quere parecerse.
Quen dixo medo?
Tira da páxina decidiu homenaxear o mestre do terror Edgar Allan Poe no bicentenario do seu nacemento (1809-1849), deixándolle un lugar privilexiado no seu espazo da biblioteca escolar.
Se te atreves a ler algúns dos seus contos...pincha aquí:
Quen dixo medo?
Siniestras amadas, Jack Mircala
Tres cuentos de Poe en b/n, Xavier Besse
El gato negro y otros cuentos, Luis Scafati (ilustrador)
Xunto coas obras de Poe, tamén poderás atopar na estantería obras de terror doutros autores que te producirán...calafríos...
Coraline, Neil Gaiman
Los mitos de Cthulhu , H. P. Lovecraft e outros autores
A volta do parafuso, Henry James
Charla-coloquio
Con motivo do Mes das Letras (abril-maio 2009), os membros de Tira da páxina deron unha charla aos seus compañeiros de 1ESOA para falarlles do club e contarlles o que facían nas sesións. 
Reunidos en círculo na biblioteca escolar, foron un por un desgranando todos os secretos desta nosa asociación: quen somos, por que Tira da páxina, onde nos reunimos, cando, que facemos, que libros limos... O coloquio rematou coa entrega dunhas enquisas preparadas por Carla para coñecer, por unha banda, a súa opinión e por outra, para saber se alguén se quería unir ao club. O fin de festa foron uns caramelos, a parte máis doce da actividade!
Grazas a esta actividade, Tira da páxina conta agora con catro novos membros: Paloma, Sara, Melanie e Pablo. A familia medra!
Expositor de cómics
O noso espazo da biblioteca énchese agora de moreas de cómics. A lectura de A mansión dos Pampín abriunos o apetito!
Estes son algúns dos cómics que podedes atopar na biblioteca escolar:
Estes son algúns dos cómics que podedes atopar na biblioteca escolar:Maus, Art Spiegelman
La montaña mágica, Jiro Taniguchi
Calvin y Hobbes, Bill Watterson
Quiéreme bien. Unha historia de maltrato, Rosalind B. Penfold
Os lobos de Moeche, Manel Cráneo
De profundis, Miguelanxo Prado
Os amigos de Archimboldo Roque, Jacobo Fernández
A mansión dos Pampín
Esta casa é unha ruina!Miguelanxo Prado (A Coruña, 1958) é un dos autores españois máis respetados internacionalmente, sendo a súa obra de maior repercusión a multipremiada Trazo de Tiza (1992). Afeccionado á pintura e á lectura dende novo, Miguelanxo Prado descubriu o cómic e interesouse polo medio aos 20 anos (impresionado por autores como Moebius e Sergio Toppi), abandoou os estudios de arquitectura e decide adicarse profesionalmente á historieta, iniciando unha traxectoria nas revistas de cómics para adultos dos 80, publicando tamén no semanario de cómic de humor El Jueves. Durante os 90 deseña personaxes para TV (como o Xabarín para a TVG ou a serie de animación de Men in Black producida por Steven Spielberg). Dende 1998 é tamén director de Viñetas desde o Atlántico, o Salón de Cómica que se celebra cada verán na Coruña. En 2003 foi escollido por Neil Gaiman para participar na novela gráfica colectiva The Sandman: Endless Nights. En 2005 realiza a súa primeira incursión no mundo do cine con De profundis.
A mansión dos Pampín (2005) foi un álbum de encargo enmarcado dentro da iniciativa "Proxecto Terra". Trátase dun proxecto do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia que presenta materiais en diferentes soportes e formatos para promover a incorporación da arquitectura na Educación Secundaria. [Info: http://www.guiadelcomic.com/autores/miguelanxo-prado.htm]
Suscribirse a:
Entradas (Atom)
